اخترك ب 612

|

Friday, December 10, 2004

يار دبستاني

حتما شنيديد كه روزي انوري توي بازار به شخصي برخورد كه معركه گرفته بود و داشت اشعار انوري رو مي‌خواند.انوري هم جلو ميره و مي‌پرسه اين اشعار از چه كسي هست و شخص پاسخ مي‌دهد كه از انوري و انوري مي‌پرسه حالا انوري كجاست و مرد هم در جوابش ميگه من انوريم و خلاصه اين ميشه حكايت شعر دزد و بعضي وقتها شاعر دزد.رابطه سرود يار دبستاني و جنبش دانشجوي هم مثل حكايت بالاست.مثل اينكه سيماي حكومتي نمي‌دونست كه اين سرود مالك مشخصي نداره و نميشه با خريدن خوانندش يا پخشش از تلويزيون صاحبش شد.اين سرود از ابتداي به وجود آمدنش نماد و نشانه‌ جنبش دانشجويي بوده و هست و خواهد بود و اصلا براي زدن مشت محكمي بر دهان استكبار جهاني و عواملش خيلي وقته كه اين سرود را با صداي مرحوم فريدون فروغي گوش مي‌دهم.
درست يادم نمياد اما فكر كنم حدود يك سال پيش بود شايد هم يكم پيشتر،سيماي اون موقع كه هنوز البته رييسش لاريجاني بود يك دفعه و در يك اقدام عجيب شروع به پخش سرود يار دبستاني با صداي جمشيد جم كرد.يواش يواش چند تا تصوير از دانشجويان بسيجي و … .جنبش دانشجويي شده بود شير بدون يال و دم و فقط از تمام حيثيتش همين يك سرود باقي مونده بود كه سيماي حكومتي به اون هم امون نداد و اين چراغ زنبوري ، ته سياهي بد رو هم خاموش كرد.بعد از مدتي هم توي يك برنامه زنده با راه انداختن يك سيرك به تمام معنا و با دعوت از جمشد جم تير آخر رو به جنازه نيمه جون اين جنبش خالي كرد و يه خيال خودش ديگه اين آخرين عامل اتحاد رو هم قبضه كرد. دوستي همون روزها به من گفت هر وقت اين حكومت بخواهد كسي رو بدون استفاده از اسلحه و گلوله بكشه شروع ميكنه به گرفتن ارزشهاي اون شخص بعد وقتي كه به كل خالي از ارزش شد ديگه اون شخص مرده و نيازي به گلوله نداره.اما بزرگترين افتخار جنبش دانشجويي با بيش از50 سال سابقه در ايران اين هست كه هميشه منتقدي مستقل بوده و هميشه نسبت به هر ظلمي در هر جاي دنيا نسبت به هر كسي معترض بوده.